Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009

Roald Dahl's Book of Ghost Stories, Roald Dahl


Σε αντίθεση με αυτό που μπορεί κάποιος να πιστέψει με τον τίτλο του βιβλίου (με το ιδιαίτερα ενδιαφέρον εξώφυλλο), εδώ δεν θα βρει ιστορίες γραμμένες από τον Dahl αλλά ιστορίες άλλων που τις επέλεξε ο συγγραφέας, με κοινό παρανομαστή το θέμα τους: ιστορίες φαντασμάτων! Μέσα από σχεδόν 700 ιστορίες που διάβασε, ο Dahl επέλεξε αυτές τις 14 με κριτήριο όχι το πόσο τρομακτικές ήταν, αλλά με το βαθμό στον οποίο όπως είπε και ο ίδιος «μπορούν να σε ανατριχιάσουν, να σου ταράξουν τις σκέψεις σου».
Έχοντας διαβάσει αρκετές ιστορίες του Poe και έχοντας μια ροπή προς το μεταφυσικό θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά έμπειρο σε τέτοιου είδους διαβάσματα και πίστευα ότι λίγα πράγματα πλέον με τρομάζουν. Η αλήθεια είναι ότι δεν έπεσα έξω με την πλειοψηφία των ιστοριών, που είναι όλες καλογραμμένες και καταφέρνουν να σε τραβήξουν σε ένα σκοτεινό κόσμο, αλλά δε σε τρομάζουν με την κυριολεκτική σημασία της λέξης. Χρόνια πριν τη μόδα του ψυχολογικού θρίλερ που ξέσπασε με την Έκτη Αίσθηση, ο Dahl καταφέρνει να μας μυήσει σε ένα κόσμο που τα ποιο τρομακτικά δεν είναι αυτά που βλέπεις, είναι αυτά που νιώθεις και αυτά που ξέρεις ότι είναι εκεί αλλά δεν τα βλέπεις. Όχι δεν τρόμαξα την ώρα που διάβαζα…Όταν όμως κάποιες από τις ιστορίες κατακάθισαν στη σκέψη μου κατάλαβα ότι είχα επηρεαστεί λίγο περισσότερο απ’ όσο νόμιζα την ώρα που διάβαζα. Το Harry, το Playmates, το Sweeper και άλλες κατάφεραν να με κάνουν να κοιτάζω γύρω μου αμήχανη και ελαφρώς μουδιασμένη.
Ένα ακόμα θετικό του βιβλίου είναι το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ιστοριών, αν όχι όλες, είναι γραμμένες στις αρχές του 20ου αιώνα, με ένα λίγο ιδιόμορφο και ξεπερασμένο τρόπο γραφής, που όμως αντί να χαλάει το ύφος του βιβλίου, προσδίδει στη γοητεία του και το κάνει ακόμα πιο απόκοσμο.
Ε.

The Great Gatsby, F. Scott Fitzerald


Μια από τις εποχές που πάντα με γοήτευαν είναι η δεκαετία του ’20, με την εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, τη jazz μουσική…Τη δεκαετία αυτή γράφτηκε και ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα της σύγχρονης λογοτεχνίας, ο Μεγάλος Γκάτσμπυ, από τον F. Scott Fitzerald. Ένα βιβλίο που όση αναγνώριση δεν του δόθηκε όσο ο συγγραφέας ήταν εν ζωή, η αξία του μετά τον θάνατο του, όπως δυστυχώς γίνεται τόσες φορές, εκτοξεύτηκε στα ύψη και έχει μείνει εκεί εδώ και σχεδόν 80 χρόνια.
Την ιστορία μας αφηγείται ο Nick Carraway, θεατής και κριτής των δραματικών γεγονότων που εκτυλίσσονται στο East Egg, του Long Island. Ο Nick μένει δίπλα σε μια τεράστια έπαυλη, η οποία ανήκει στο μυστηριώδη Jay Gatsby, ο οποίος διοργανώνει πολυπληθή, μεγαλόπρεπα πάρτυ, στα οποία σπάνια εμφανίζεται ο ίδιος και οι ίδιοι οι καλεσμένοι του φαίνονται να διαδίδουν φήμες εις βάρος του. Ταυτόχρονα παρακολουθούμε και το γάμο και τα προβλήματα στη σχέση της ξαδέρφης του Daisy με τον άντρα της Tom. Σε ένα από τα πάρτυ του Gatsby καλείται και o Nick, και μοιραία έρχεται η αρχή του τέλους. Οι σχέσεις, οι οποίες είναι ήδη τεταμένες καταρρέουν μην μπορώντας να αντέξουν τις αλήθειες οι οποίες εμφανίζονται αλλεπάλληλα και καταφέρουν μοιραία χτυπήματα στις ήδη λεπτές ισορροπίες.
Ο Fitzerald διαπραγματεύεται με αξιοθαύμαστη απλότητα τα προβλήματα μιας γενιάς που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά από ένα μεγάλο πόλεμο, τα προβλήματα των ανθρώπινων σχέσεων (οικογενειακών, φιλικών, ερωτικών) και τα προβλήματα μας χώρας που παλεύει με μια πληθώρα οικονομικοκοινωνικών προβλημάτων, όλα αυτά περιπλεγμένα μοναδικά και πασπαλισμένα με τη χρυσόσκονη που μόνο ο κόσμος των οικονομικά εύπορων μπορεί να έχει. Μέσα από τις περιγραφές του νιώθεις εσύ ο αφηγητής, βλέπεις και αισθάνεσαι τόσο ζωντανά όσο και ο Nick.
Ο ξεπεσμός έρχεται, σταδιακά….Όταν έκλεισα το βιβλίο μου ήρθε στο μυαλό αυτή η εικόνα: Να παρακολουθώ όλα όσα διάβασα μέσα από ένα καθρέφτη, με μεγάλη, βαριά χρυσή κορνίζα…Και ξαφνικά με ένα μεγάλο θόρυβο το τζάμι σπάει και οι εικόνες μου παραμορφώνονται και διαστρεβλώνονται.Έτσι κάπως τελειώνει…Αλλά ο αναγνώστης, παρά την αντιπάθεια που μπορεί να ένιωσε παρακολουθώντας τον ξεπεσμό δε μπορεί να μη στεναχωρηθεί έστω και λίγο με το άδικο τέλος….
Ε.

Completely Unexpected Tales, Roald Dahl


Αρκετά χρόνια μετά την πρώτη ανάγνωση της Ματίλντας ανακάλυψα ότι ο άνθρωπος που, μαζί με τον Ευγένιο Τριβιζά, έβαλαν φωτιά στην παιδική φαντασία ενός 8χρονου κοριτσιού και αποτέλεσαν τους ακρογωνιαίους λίθους στην πορεία μου σαν αναγνώστρια, έγραφε βιβλία και για ενήλικες. Και αποφάσισα να γνωριστώ λίγο καλύτερα μαζί του!
Έτσι λοιπόν αγόρασα το πρώτο βιβλίο του που βρέθηκε στο δρόμο του και εθίστηκα! Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει ιστορίες από 2 βιβλία, το Tales of the Unexpected και το More Tales of the Unexpected. Δεν έχω διαβάσει άλλο βιβλίο του οποίου ο τίτλος να περιγράφει καλύτερα το περιεχόμενο.
Ιστορίες ιδιόμορφες, σκοτεινές και μερικές φορές δυσάρεστες, που κάθε μια είναι μοναδική και διαφορετική. Ο αγαπημένος κος. Dahl, με το σκοτεινό εκείνο και ειρωνικό ύφος του που χαρακτηρίζει ακόμα και τα παιδικά του βιβλία (Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας), μας τραβάει σ’ ένα κόσμο που τίποτα δεν είναι τόσο αθώο όσο φαίνεται και που οι εκπλήξεις, ευχάριστες ή δυσάρεστες, μας στήνουν καρτέρι από σελίδα σε σελίδα.
Με περιεχόμενο που πολλές φορές θυμίζει τις εμμονές του Poe και σκηνές που θα εξίταραν τον Tim Burton, τις ιστορίες του δε τις διαβάζεις, τις ζείς. Οι χαρακτήρες του, είναι πολυδιάστατοι, έχουν πάθη, είναι εκδικητικοί, αγαπάνε, μισούνε, ή αγαπάνε να μισούνε. Διαβάζοντας το βιβλίο θες να φωνάζεις, να φωνάζεις από θυμό, από έκπληξη ή για να προειδοποιήσεις κάποιον. Επίσης, γελάς…Γελάς όταν κάποιος παθαίνει αυτό που του αξίζει, γελάς και με εκείνο το σαρδόνιο χιούμορ του που τσακίζει κόκαλα.
Το απόλυτο βιβλίο για να μπεις στο μαγικό και σκοτεινό δάσος που είναι ο Dahl και να μη θες να ξαναβγείς!

Ε.

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009

Sophie's Choice (Η επιλογή της Σόφι), William Styron


Η Eπιλογή της Sophie είναι για μένα μια από τις πιο τραγικές ιστορίες της λογοτεχνίας και ένα από τα βιβλία που με έχουν αγγίξει βαθιά και με έχουν επηρεάσει με πολλούς τρόπους. Την ιστορία αφηγείται ο Stingo, νεαρός συγγραφέας εν τη γενέσει και το τρίτο σκέλος ενός τριγώνου χαρακτήρων που είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας. Κατά τη διαμονή του σ’ ένα κτήριο στο Brooklyn, λίγα χρόνια μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, γνωρίζει ένα δυναμικό και έντονο ζευγάρι, τη Sophie και τον Nathan, που ιντριγκάρει τη φαντασία του. Κατά βάθος ένα αγροτόπαιδο από τη Virginia, ο Stingo (κ εμείς μαζί του) αφήνεται να παρασυρθεί από την κοσμοπολίτικη γοητεία του ζευγαριού, τον χυμώδη χαρακτήρα του Nathan και τη λαμπερή ομορφιά της Πολωνέζας συντρόφου του, Sophie.
Μόνο όσο περνάει ο καιρός ο Stingo ανακαλύπτει τα κρυμμένα μυστικά των φίλων του, είτε μέσα από προσωπικές αφηγήσεις (η φυλάκιση της Sophie στο Auschwitz είναι μια τραγική μαρτυρία, που δε μπορεί να αφήσει κανένα ασυγκίνητο) είτε από αποκαλύψεις τρίτων (τι κρύβεται πίσω από την όλο και πιο ιδιόρρυθμη συμπεριφορά του Nathan?). Παρά τα όσα συνειδητοποιεί όμως για τους φίλους του, δεν απομακρύνεται, παρασυρμένος από τους γοητευτικούς, παρά τον ξεπεσμό τους, χαρακτήρες και τη μοιραία ερωτική του έλξη για τη Sophie.Όσο η ιστορία προχωράει οι αποκαλύψεις είναι όλο και μεγαλύτερες, τραγικότερες, απελπιστικές. Οι ήρωες καταρρέουν όπως καταρρέει κ η αρχική μας εικόνα γι’ αυτούς. Το τέλος μιας τραγικής, σε όλες τις εκφάνσεις της, ιστορίας δε θα μπορούσε να είναι ευχάριστο, αλλά μέχρι τότε ο αναγνώστης είναι προετοιμασμένος ότι η κάθαρση θα έρθει μόνο από ένα μοιραίο τέλος. Ο Nathan και η Sophie δεν έχουν δικαίωμα στην ευτυχία.
Μια πλευρά του ολοκαυτώματος που δε βλέπουμε συχνά, αυτή του μη- Εβραίου φυλακισμένου, μιας γυναίκας η οποία βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή (τη συλλάβανε ενώ πήγαινε κρέας στην άρρωστη μάνα της) και στιγματίστηκε για πάντα.Μια ιστορία που όλες οι εικόνες και αντιδράσεις ανατρέπονται, μια ιστορία ατέρμονων επιλογών που βλέπουμε τελικά ότι στη ζωή μας όλες οι αποφάσεις δοκιμάζονται και ότι ίσως πολλές φορές δεν είμαστε έτοιμοι για τις συνέπειες των ίδιων των επιλογών μας.
Ε.

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Η Μυστική Ιστορία, Donna Tartt


Με όλο το θάρρος της γνώμης του αναγνώστη, ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει από μια συγγραφέα στην οποία θα επανέλθω και στο μέλλον και η οποία δεν με έχει απογοητεύσει μέχρι τώρα.
Η πλοκή, έντονη, αφηγείται την ιστορία 6 φοιτητών Αρχαίων Ελληνικών, ενός Πανεπιστημίου στον Καναδά και ξεκινάει με το θάνατο ενός από αυτούς…ας σταματήσω εδώ προς το παρόν και το συνεχίζουμε λίγο πιο κάτω…Την ιστορία λοιπόν την αφηγείται ο ένας εκ των 6, ο Richard ο οποίος όντας καινούργιος στο πανεπιστήμιο εκφράζει την επιθυμία του να παρακολουθήσει μια τάξη αρχαίων ελληνικών αλλά δεν τα καταφέρνει γιατί το τμήμα έχει κλείσει με 5 άτομα. Μέσα από την συμμετοχή του στην επίλυση ενός προβλήματος αρχαίων ελληνικών, τραβάει την προσοχή της ομάδας και τον βοηθάνε να πείσει τον υπεύθυνο καθηγητή του τμήματος για να τον δεχτεί στην ομάδα.
Μέσα από αυτή την ένταξη στην ομάδα αρχίζει και παρατηρεί τις ιδιόρρυθμες σχέσεις μεταξύ των μελών της. Η Camilla και ο Charles, δίδυμα αδέρφια, o Francis, ο Henry και ο Bunny είναι διαφορετικών ιδιοσυγκρασιών και κοινωνικών επιπέδων που τους δένει βαθιά το πάθος τους για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Μετά από ένα απρόσμενο ταξίδι του Bunny και του Henry στην Ιταλία βλέπουμε τις σχέσεις της ομάδας να αλλάζουν μέχρι που ο Richard ανακαλύπτει το σκοτεινό μυστικό που τους προβληματίζει. Οι σχέσεις, ήδη βεβαρημένες από τις ιδιόμορφες προσωπικότητες που τις απαρτίζουν, αρχίζουν να καταρρέουν με απόγειο το θάνατο του Bunny.
Δε θέλω να πω άλλα σχετικά με την ιστορία…Θέλω να τα ανακαλύψει ο κάθε αναγνώστης μέσα από τον υπέροχο λόγο της συγγραφέως, μέσα από τις γλαφυρές περιγραφές χαρακτήρων και σχέσεων, μέσα από τα μάτια του Richard, μέλος της ομάδας, αλλά στην ουσία ποτέ απόλυτα αφομοιωμένος από αυτήν, παρατηρητής και σχολιαστής γεγονότων που σοκάρουν και προκαλούν. Ένα βιβλίο γεμάτο…Γεμάτο εικόνες, ήχους, ιδέες και συναισθήματα….Ε.

Το Υποβρύχιο, Joe Dunthorne


Το βιβλίο αυτό έφτασε στα χέρια μου σε συσκευασία δώρου και μόλις είχε πρωτοκυκλοφορήσει.
Άνοίγω την πρώτη σελίδα και διαβάζω την περίληψη, γυρίζω στην τελευταία και διαβάζω για το συγγραφέα, το νεαρό Ουαλό που με αυτό το μυθιστόρημα και πρώτο του μάλιστα βιβλίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Ξεκινάω να το διαβάζω και ταυτόχρονα εμφανίζονται και οι πρώτες κριτικές σε ελληνικές εφημερίδες, διθυραμβικές και αυτές. Αρχίζω να απορώ αν μιλάμε για το ίδιο βιβλίο.
Η ιστορία του Όλιβερ Τέιτ, μια ιστορία ενός ψυχωτικού, μανιακού Βρετανού πιτσιρικά, τρελαμένος που είναι παρθένος, βάζει στόχο να ξεπαρθενευτεί.
Μανίες καταδίωξης, δολοπλοκίες και παρανοϊκές σκέψεις περνάνε από το εφηβικό μυαλό του.
Με ένα πρωτότυπο τρόπο ο συγγραφέας και κατα πάσα πιθανότητα πραγματικός πρωταγωνιστής, με μορφή σχεδόν ημερολογιακή, μας εισάγει στο μυαλό, την ψυχή, τα συναυσθήματα, τις εμμονές και τη ζωή του πρωταγωνιστή.
Ένα κλασσικό Αγγλάκι που συχνά μας σπάει τα νεύρα με τις ανώριμες και παράλογες αποφάσεις του, που δεν γνωρίζουν φόβο για καμία συνέπεια, όσο καταστροφική και αν είναι.
Το σχολείο του με τους νταήδες, τις γκόμενες, τα φυτά και τις χοντρές, όλοι ζωντανοί όσο και ο Όλιβερ, αν και όχι τόσο σπαστικοί.
Η Αγγλία και συγκεκριμένα η Ουαλία παρουσιάζονται όπως είναι, αναδεικνύοντας περισσότερο τη δύσκολη καθημερινότητα που αντιμετωπίζουν οι teenage κάτοικοί της.
Πουθενά δε βρήκα το αριστούργημα και εκκνευρίστηκα πολύ με το βλαμμένο πρωταγωνιστή, αλλά τουλάχιστον γέλασα με το γνωστό αγγλικό φλεγματικό χιούμορ, το οποίο δε λείπει από το νεαρό συγγραφέα και τον ακόμη νεότερο πρωταγωνιστή Όλιβερ Τέιτ.

Λ.

The Gargoyle, Andrew Davidson


Το βιβλίο διαβάστηκε στα αγγλικά (δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί, νομίζω πως όχι, τώρα βγήκε).
Σελίδες 499 (σημαντική πληροφορία)
Love is as strong as death as hard as hell.
Για βδομάδες πέρναγα μπροστά από τη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου και έβλεπα ίσως το ωραιότερο και πιο ξεχωριστό βιβλίο που έχω δει ποτέ.
Το γεγονός από μόνο του ήταν αρκετό για να με αποτρέψει από το να το αγοράσω.
Μετά από πολλές συναντήσεις δεν άντεξα άλλο και υπέκυψα στον πειρασμό. Αγόρασα το Gargoyle.
Πρόκειται για μια ιδιόμορφη ιστορία αγάπης που δεν γνωρίζει χρονικά όρια.
Η ιστορία ξεκινά στο σήμερα, όπου ο ήρωας της ιστορίας (του οποίου το πραγματικό όνομα δεν αναφέρεται στο βιβλίο) νοσηλεύεται στην πτέρυγα εγκαυμάτων ενός νοσοκομείου και αρχίζει να δέχεται επισκέψεις από την μυστήρια Marianne Engel.
Στις συναντήσεις τους η Marianne του γιηγείται ιστορίες φίλων της απ' όλο τον κόσμο και από διαφορετικούς αιώνες.
Στη συνέχεια αρχίζει την εξιστόρηση της δικής της και κατ' επέκταση δικής του ιστορίας που ξεκινά γύρω στο 1300 μ. Χ.
Μέσα από διάφορα παραμύθια, ατελείωτες αναφορές φαγητών και ανούσιων για την πλοκή πληροφοριών, που μοιάζουν ένας τρόπος να γεμίζουν οι σελίδες και να ανοίγει η όρεξη, ταξιδιών στο χρόνο και ταξιδιών στην κόλαση, το βιβλίο εξυμνεί νομίζω την αγάπη και τη δύναμή της.
Εν συντομία 490 σελίδες περιμένοντας να έρθει μια σοβαρή εξέλιξη, να αποκαλυφθεί το κίνητρο, ενώ όλα καταλήγουν στην γνωστή πιπίλα love conquers all.
Ήταν γλυκό και συγκινητικό αλλά με μια ακατάσχετη πολυλογία και μπλέξιμο των ιστοριών, των αιώνων και των χαρακτήρων.
'Ηλπιζα σε κάτι πιο δυνατό.

Quotes

 

Booking Eat | Creative Commons Attribution- Noncommercial License | Dandy Dandilion Designed by Simply Fabulous Blogger Templates